Wypełnienie gradientowy daje dodatkowe możliwości w grafice wektorowej.
Przybliża nieco wygląd ilustracji do fotografii dzięki miękkim przejściom między kolorami.
To że są dostępne nie oznacza że musimy z nich korzystać. Wiele ilustracji ma swój piękny ostry charakter, który jest tak charakterystyczny dla grafiki wektorowej.
Jednak aby zdecydować czy będziemy z nich korzystać czy nie powinniśmy je najpierw poznać.
Krótki przewodnik po wypełnieniu gradientowym.
Zaczynamy od narysowania prostokąta. Wypełniamy go ładnym kolorem (klikając lewym klawiszem LKM na kolorze z bocznej palety).
Usuwamy domyślny obrys klikając prawym klawiszem myszy PKM, X na szczycie palety kolorów.
Z przybornika wybieramy narzędzie Interakcyjne wypełnienie
Przeciągamy narzędziem po prostokącie w kierunku w którym ma zmieniać się kolor.
Narzędzie działa dla zaznaczonego szkicu. Punkty możemy przeciągać poza obręb szkicu.
Jeśli odznaczymy obiekt punkty kontrolne znikną. Gdy zaznaczymy go ponownie narzędziem Interakcyjne wypełnienie pojawią się ponownie.
Można zmienić położenie punktów kontrolnych aby zmienić wygląd gradientu.
Suwak pośrodku zmienia udział jednego lub drugiego koloru.
Zaznaczając punkt kontrolny możemy zmienić jego kolor.
Jeśli potrzebujemy innego koloru wybieramy go z górnego menu właściwości. Klikając na inne.
przestrzenie kolorów np. RGB z RGB lub przynajmniej tej samej głębi kolorów. 24 bitowe z 24 bitowymi. 32 bitowe z 32 bitowymi.
24 bity mają te oznaczone trzema literami np. HSB
32 bity ma CMYK
Mieszanie pomiędzy nimi daje zwykle nieprzewidywalne i kiepskie rezultaty
Na początek tyle w temacie gradientów. Każdy program ma wiele sposobów dojścia do tego samego efektu. Każdy grafik ma swoje ulubione. Przedstawiona tutaj edycja wypełnienia tonalnego należy chyba do najprostszych i najbardziej intuicyjnych.
Zapraszam do umieszczania opinii, komentarzy czy sugestii dotyczącej tego tematu. Piszcie jakie zagadnienia wymagają omówienia. Będzie to świetna pomoc w rozwoju tego bloga.









